Dokument zawierający kluczowe informacje dotyczące inwestycji
2026-11-12
Porozumienie w sprawie nowego formatu dokumentu zawierającego kluczowe informacje dotyczące produktów inwestycyjnych i ubezpieczeniowych zostało przyjęte stosunkiem głosów 311 za i 261 przeciw, przy czym 38 posłów wstrzymało się od głosu. Została ona przyjęta dzięki głosom ECR i PfE, czyli dwóch ugrupowań skrajnej prawicy, które dołączyły do EPP i Renew. S&D oraz Greens/EFA jednogłośnie zagłosowały przeciwko. Dokument otrzyma przejrzystą część wprowadzającą, a inwestorzy będą go otrzymywać przede wszystkim w formie elektronicznej. Powiązana umowa w sprawie ochrony drobnych inwestorów nie została przyjęta tego samego dnia (286 głosów za, 300 przeciw).

Każdy, kto nabywa produkt inwestycyjny przeznaczony dla drobnych inwestorów lub ubezpieczenie z elementem inwestycyjnym, powinien otrzymać dokument zawierający kluczowe informacje (ang. key information document, KID). Jest to krótki, znormalizowany dokument opisujący, czym jest dany produkt, jakie wiąże się z nim ryzyko i ile kosztuje. Zasady dotyczące tego dokumentu określa rozporządzenie (UE) nr 1286/2014, znane pod skrótem PRIIPs. Przeprowadzono głosowanie nad wstępnym porozumieniem z Radą, które zmienia to rozporządzenie. Rada w piśmie z dnia 8 czerwca 2026 r. zobowiązała się do zatwierdzenia go w tej wersji.
Główną nowością jest sekcja przeglądowa „Product at a glance” na początku dokumentu. Znajdują się w niej informacje o rodzaju produktu, zbiorczym wskaźniku ryzyka, całkowitych kosztach, zalecanym okresie utrzymywania produktu oraz informacje o ochronie ubezpieczeniowej. Dokument będzie udostępniany przede wszystkim w formie elektronicznej, a wersję papierową otrzyma się wyłącznie na żądanie i bezpłatnie. Może on mieć strukturę warstwową, w której pierwszą warstwę stanowi właśnie sekcja przeglądowa, i musi być oddzielony od materiałów marketingowych. W przypadku produktów oferujących więcej niż jedną opcję inwestycyjną producent ma obowiązek udostępnić narzędzia umożliwiające porównanie ich kosztów i ryzyka.
Europejskie organy nadzoru EBA, EIOPA i ESMA mają w ciągu 12 miesięcy od wejścia zmian w życie opracować normy techniczne dotyczące jednolitego przedstawiania kosztów i wyników, na przykład w tabelach i wykresach. Komisja ma do 31 grudnia 2030 r. przedstawić studium wykonalności dotyczącej unijnego narzędzia służącego do porównywania tych produktów. Niektóre obowiązki ulegają natomiast złagodzeniu: dokumentu nie trzeba aktualizować, gdy produkt nie jest już oferowany ani dostępny na rynku wtórnym, a w przypadku powtarzających się transakcji na podstawie wcześniejszej instrukcji inwestora wystarczy dostarczyć go przy pierwszej z nich. Z wyjątkiem kilku przepisów nowe zasady będą miały zastosowanie 30 miesięcy po wejściu w życie.
Porozumienie zostało przyjęte stosunkiem głosów 311 za, 261 przeciw i 38 wstrzymujących się. Grupy EPP, S&D, Renew oraz Greens/EFA, czyli proeuropejska większość, były podzielone. EPP głosowała w większości za (133 za, 26 przeciw, 1 wstrzymał się), a Renew, z której pochodzi sprawozdawczyni, za z wyjątkiem jednego posła (65:1). S&D (115 głosów przeciw) i Greens/EFA (46 głosów przeciw) zagłosowały jednogłośnie przeciw.
ECR, PfE i ESN, czyli skrajna prawica, głosowały każda inaczej. ECR opowiedziała się w większości za (53 za, 15 przeciw, 2 wstrzymało się), podobnie jak PfE (48 za, 13 przeciw, 6 wstrzymało się). Bez głosów tych dwóch grup wynik wyniósłby 210 głosów za i 233 przeciw, a porozumienie nie zostałoby przyjęte. Została więc przyjęta dzięki głosom ECR i PfE, z którymi głosowała EPP. ESN w większości wstrzymała się od głosu: 21 jej posłów wstrzymało się, dwóch głosowało za, a nikt przeciw. Wstrzymanie się od głosu nie oznacza jednak głosowania przeciw. The Left, czyli skrajna lewica, głosowała jednogłośnie przeciw (38).
Porozumienie wynegocjowała sprawozdawczyni Stéphanie Yon-Courtin (Renew). Sprawozdawcami pomocniczymi z ramienia pozostałych grup proeuropejskiej większości byli Ralf Seekatz (EPP), Eero Heinäluoma (S&D) oraz Vladimir Prebilič (Greens/EFA). Kiedy w grudniu 2025 r. negocjatorzy osiągnęli porozumienie, Yon-Courtin określiła porozumienie w sprawie strategii dla drobnych inwestorów jako „duży krok w kierunku unii oszczędności i inwestycji”.
Rozporządzenie w sprawie PRIIP stanowi jedną z dwóch części tej strategii. Drugą jest dyrektywa w sprawie doradztwa inwestycyjnego, stosunku jakości do ceny oraz zachęt, nad którą negocjowała ta sama sprawozdawczyni w ramach tych samych rozmów. Głosowanie nad nią odbyło się osobno tego samego dnia i nie została ona przyjęta: 286 głosów za, 300 przeciw i 23 wstrzymujące się. Grupy S&D (116 głosów przeciw) i Greens/EFA (46 głosów przeciw) były przeciwne, podobnie jak ESN (17 głosów przeciw, 6 wstrzymało się). Grupy EPP (123 głosy za, 34 przeciw, 1 wstrzymał się), Renew (63 za, 3 przeciw, 1 wstrzymał się) oraz PfE (47 za, 14 przeciw, 6 wstrzymało się) opowiedziały się w większości za, a ECR głosowała niejednolicie (45 za, 21 przeciw, 4 wstrzymało się).
Bailímid agus cuirimid i láthair go visuálach sonraí atá ar fáil go poiblí ar leathanach Pharlaimint na hEorpa. Ní ghlacann Votemap.eu le haon fhreagracht as neamhréireachtaí féideartha sna sonraí nó a n-athruithe tar éis foilsithe.
Cruthaítear cur síos ag baint úsáide as meaisínaistriúchán DeepL. Gabhaim leithscéal as aon easnaimh nó míchaoithiúlacht is féidir.